“Zij houdt zich gewoon niet aan de afspraak.”
Dat zegt Peter, zichtbaar geïrriteerd.
Tegenover hem zit Marieke.
“Dat klopt niet,” zegt zij. “Wij hebben juist steeds geprobeerd rekening met hem te houden.”
Als mediator kan ik vervolgens heel veel vragen stellen over wat er precies is gebeurd.
Wanneer is de afspraak gemaakt?
Wat is er afgesproken?
Wie heeft wat gezegd?
Wanneer is het misgegaan?
Allemaal relevante vragen.
De interessantste vraag is meestal een andere:
“Waarom is dit voor jullie zo belangrijk?”
Peter antwoordt na even nadenken:
“Als afspraken steeds veranderen, weet ik niet meer waar ik aan toe ben.”
Marieke zegt:
“Voor mij voelt het alsof alles wat we voor hem doen nooit genoeg is.”
En daar verandert het gesprek.
Het gaat niet meer alleen over de afspraak.
Voor Peter gaat het over vertrouwen en voorspelbaarheid.
Voor Marieke over erkenning en wederkerigheid.
Dat is voor mij de kracht van vragen in mediation.
Misschien is dát wel de belangrijkste opbrengst van een goede vraag:
Niet dat je meer informatie krijgt.
Maar dat je beter begrijpt wat er werkelijk op het spel staat.